دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم پر از وسایل الکترونیکی است، بیشتر محصولاتی که هرروز استفاده یا مصرف می‌کنم با کمک نیروی برق ساخته شده‌اند و یا از آن استفاده می‌کنند. از طرف دیگر، بیشتر دستگاه‌های قابل‌حمل توسط منابع انرژی کوچک خود، ‌و بوسیله واکنش‌های شیمیایی می‌توانند مقدار محدودی جریان الکترونیکی تولید کنند.

بله در مورد باتری‌ها صبحت می‌کنم، چیزهایی که دوستداران تکنولوژی بدون آن نمی‌توانند زندگی کنند، باتری است که به ما اجازه می‌دهد تا هنگام راه‌رفتن در خیابان به موسیقی موردعلاقه خود گوش دهیم، هرجایی که بخواهیم با کامپیوتر خود کار کنیم، با گوشی تلفن همراه خود صحبت کنیم و بسیاری دیگر. با این حال وقتی که به فروشگاهی می‌رویم و چند عدد باتری AA برمی‌داریم، در مورد سالهای متمادی‌ای که دانشمندان مختلف بر روی این وسیله فلزی کوچک تحقیق و بررسی کرده‌اند، فکری نمی‌کنیم.

در میان این مطلب سعی داریم تا چندین چراغ در تاریخچه طولانی باتری روشن کنیم و بعد به روش توسعه این مفهوم بپردازیم، در قدم اول یک سفر به گذشته دور حدود ۲هزار سال پیش داریم.

باتری‌های اولیه یا باتری‌های بغدادی

با اینکه ممکنه این مطلب برای شما بسیار عجیب به نظر برسد، واقعیت این است که باتریهای اولیه حدود ۲ هزاره پیش در شهری نزدیک بغداد توسعه یافتند. ۱۹۶۳ سال پیش جایی نزدیک بغداد کنونی، این باتری‌های چیزی بیش از ظرف‌های شیشه‌ای .... نبودند، هرکدام شامل میله‌ای آهنی بود که توسط ورقه‌ای خم‌شده از مس محاط شده بودند.

 

دانشمندان اعتقاد داشتند که با اضافه کردن جوهرنمک به آنها، که نقش یک الکترولیت را بازی می‌کند، این دستگاه‌ها می‌توانند نیروی الکتریسه تولید کنند. آنها همچنین نسخه‌های پیشرفته‌تری از این دستگاه‌ها را بعد نیز ساختند. نهایتا به دلیل اینکه هیچ پرونده‌ای دال بر اینکه این دستگاه‌ها در آن زمان به درستی کار می کرده‌اند و یا میزان کارایی‌شان چقدر می‌توانسته باشد، وجود ندارد؛ کاربرد و وجود آنها در هاله‌ای از ابهام و رازگونه مانده است.

توسعه‌های اولیه - قرن ۱۸
الکتریسیته یکی از زمینه‌های جالب و پرطرفدار دانشمندان در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ بود، پس جای تعجب ندارد که کلمه باتری هم در این زمان به وجود آمده باشد، زمانی که بنیامین فرانکلین برای توضیح سری بشقاب‌های شیشه‌ای شارژشده آنرا به کار برد.
نام مهم دیگر این بازه زمانی لوییجی گالوانی دانشمند ایتالیایی است که تحقیق‌های بسیاری در زمینه الکتریسیته عمومی و الکتریسیته حیوانات داشت. بین سال‌های ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۶ او توانست پایه‌های الکتریسیته تپش رشته‌های عصبی را شبیه‌سازی کند، کارهای او ادامه‌ای برای دیگر دانشمندان و حتی پدر باتری، ولتا قرار گرفت.

اولین باتری دنیا - پیل ولتایی توسط الکساندرو ولتا
کارهای الکساندر ولتا حدودا همزمان با کارهای گالوانی انجام می‌گرفت. با این حال در سال ۱۸۰۰، این ولتا بود که «پیل ولتایی» چیزی که بعدها اولین باتری دنیا نامیده شد، را توانست بسازد. این پیل شامل مجموعه‌ای از جفت دیسک‌های مسی و رویی بود که بر روی هم قرار داشتند که توسط یک لایه لباس جداشده بودند که به عنوان الکترولیت به کار می‌رفتند.