زبان‌های برنامه‌نویسی که به کدهای کامپیوتر (۰ و ۱) خیلی نزدیک باشند، زبان‌های سطح‌ پایین نامیده می‌شوند. دستورات برنامه‌هایی که در این زبان‌ها نوشته می‌شوند به صورت باینری (بر مبنای ۲) هستند. برای بیان مثال زبان سطح پایین می‌توان به زبان ماشین (کامپیوتر) و زبان اسمبلی اشاره کرد.

۱- زبان ماشین (کامپیوتر)

دستورالعمل‌هایی در قالب باینری (بر مبنای ۲) که بدون ترجمه یا تفسیر توسط کامپیوتر (پردازنده کامپیوتر) قابل فهم است، زبان ماشین یا کد ماشین نامیده می‌شود. همچنین زبان ماشین به عنوان اولین نسل از زبان‌های برنامه‌نویسی شناخته می‌شود و پایه دیگر زبان‌های برنامه‌نویسی محسوب می‌شود. زبان ماشین برای کامپیوترهای مختلف متفاوت است و یادگرفتن آن آسان نیست.

۲- زبان اسمبلی

زبان اسمبلی هم به عنوان یک زبان سطح‌پایین شناخته می‌شود، به دلیل اینکه دستورالعمل‌های نوشته‌شده در اسمبلی هب زبان ماشین بسیار نزدیک هستند. همچنین زبان اسمبلی به عنوان نسل دوم از زبان‌های برنامه‌نویسی شناخته می‌شود، در این زبان، کاربر به جای استفاده از کدهای باینری، از دستورات نمادی (Symbolic Instructions) استفاده می‌کند؛ برای مثال برای انجام عمل تفریق، از دستور SUB و برای انجام عمل ضرب، از دستور MUL استفاده می‌شود. بنابراین شایسته است که اسمبلی را یک زبان سطح‌پایین نمادی نامید. همچنین باید بدانید که زبان اسمبلی قابلیت کنترل سخت‌افزار کامپیوتر را هم داراست.

برنامه‌ای که در زبان اسمبلی نوشته شده است را نمی‌توان به صورت مستقیم در کامپیوتر اجرا کرد. این برنامه باید توسط برنامه مترجمی به نام Assembler به زبان ماشین ترجمه شود. مانند زبان‌ ماشین به بسته به کامپیوترهای مختلف، متفاوت است، Assemblerها در کامپیوترهای مختلف با هم تفاوت دارند.

 

منبع: سیستم ایران